Het verhaal rond de Kildonkse Molen te Dinther start in de 14de eeuw. Destijd was de molen een belangrijke spil binnen de plaatselijke economie. Voor zowel boeren, bakkers en brouwers was de molen onmisbaar voor de uitoefening van hun beroep of bedrijf. Ook in het karakteristieke landschap van het stroomdal rond de Aa was de molen een niet te missen herkenningspunt.

Twee Watermolens

In het begin bestaat de Kilsdonkse Molen uit twee watermolens. Pas jaren later ontstaat de unieke combinatie van een watervluchtmolen met een watermolen. De ene molen, uitgerust met een wiekenkruis en een waterrad, maalt rogge en boekweit tot meel. In de andere molen wordt uit koolzaad spijsolie en veevoer geslagen. Totdat in 1880 op last van de overheid de waterraderen worden verwijderd. De raderen zorgen voor opstuwing van het water en daarmee wateroverlast voor de boeren in de omgeving. Toen kon alleen nog met windkracht koren worden gemalen. Later wordt ook het wiekenkruis vervangen door een oliemotor en wordt de molen door de jaren heen verder gemoderniseerd.

Verval van de Molens

Het verval van de molens is ingezet en door het verlies van haar oorspronkelijke functies, worden de onderdelen van de molen langzaam aan een schim van wat zij ooit waren. Wat is overgebleven, is een deel van de romp van de korenmolen en het gebouw van de oliemolen. Daarentegen is de natuurlijke omgeving nauwelijks aangetast.

Restauratie

Onderzoek heeft uitgewezen dat meer dan voldoende gegevens en materialen aanwezig zijn om de unieke situatie van 1880 weer volledig te herstellen. Het verhaal van de Kilsdonkse Molen is dan ook nog lang niet ten einde. Sterker nog, met enthousiasme en gedragen door velen is gewerkt aan een luisterrijke wedergeboorte. In de periode van 2003 tot 2009 is het volledige project, dankzij vele subsidies, fondsen en sponsoren, in eendrachtige samenwerking met Waterschap Aa en Maas, gerestaureerd en gereconstrueerd. Op 8 mei 2009 zijn beide bijzondere molens door ZKH Prins Johan Friso weer in bedrijf gesteld.

Daarmee is een cultuurhistorisch en industrieel uniek stuk erfgoed behouden gebleven voor volgende generaties.